Encorton jest silnym preparatem kortyzonowym (glukokortykoidem), stosowanym do łagodzenia stanów zapalnych jak również do zmniejszenia objawów reakcji uczuleniowych.

Jednocześnie lek zmniejsza odporność organizmu oraz w nieznacznym stopniu działa mineralokortykoidowo. W nieznacznym stopniu wpływa również hamująco na podwzgórze i przysadkę mózgową oraz wykazuje niewielki stopień oddziaływania na retencję (zdolność do gromadzenia ) wody i sodu w organizmie, oraz powoduje wzrost usuwania potasu.

Encorton hamuje z przewodu pokarmowego wchłanianie wapnia i nasila kalciurię czyli wydalanie wapnia z moczem. Wykazuje szerokie oddziaływanie na przemianę metaboliczną ustroju, w tym nasilenie katabolizmu w zakresie przemiany białkowej, jak również w zakresie przemiany węglowodanowej, która objawia się zmniejszenie, zużycia glukozy i nasileniem glikoneogenezy w wątrobie.

Encorton niezwykle łatwo wchłania się z przewodu pokarmowego wiążąc się w ponad 70% z białkami osocza krwi. Zaznaczyć jednocześnie należy, że pokarm zwalnia jego wchłanianie, ale nie wpływa na biodostępność. Najwyższe stężenie leku we krwi osiąga się po upływie 0,5 – 1 godziny. Metabolizm leku odbywa się głównie w wątrobie, gdzie następuje jego przekształcenie w czynny metabolit prednizolonu, który z kolei wiąże się niemal całkowicie z białkami osocza a następnie wydalany z kałem, a w niewielkim stopniu również z moczem w postaci niezmienionej.